"Bestemming bereikt" klonk het plotsklaps van boven het dashboard.
Django had deze woorden schijnbaar begrepen, want hij ging meteen rechtop zitten en begon spontaan te hijgen.
Het welkomsbord van Kisvidék stond als een eenzame lifter in de besneeuwde berm te wachten. Uit de overgebleven letters van een potje scrabble had men de tekst "üdvözöljük a Kisvidéken" op het bord tevoorschijn getoverd.
'Kijk, we zijn er, het bord!' kirde Toos.
Terwijl haar blik strak op het bord gericht bleef, zochten haar handen paniekerig naar haar schoenen onder het dashboard.
Aan de linkerkant van de weg lag, hoog tegen een heuvel geplakt, het kerkhof van Kisvidék. Slechts een paar hoge ranke grafstenen staken boven de sneeuw uit. Ze tekenden lange hoekige schaduwen op het sneeuwdek waardoor het leek alsof de benige vingers van de Dood naar de voorbijrijdende auto wees en zuchtte: 'jij bent de volgende.'
'In jener Nacht wusste Professor Abronsius noch nicht, dass er das Böse…..' de slotzin uit de klassieker "Tanz der Vampire' vlamde spontaan op in zijn gedachten terwijl hij diep over het stuur gebogen de omgeving in zich op nam. Gerrit reed stapvoets verder.
'Hier motte we rechtsaf' fluisterde hij en schrok van........
KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!
