Mijn leven in Hongarije heeft totaal geen connectie met het leven in Nederland. Ik weet wel wat er gebeurt in Nederland, maar ik heb er totaal geen besef van hoe dit verloopt. Ik krijg vlagen mee van wat mijn vrienden en familie beleven, maar kan me er moeilijk een voorstelling bij maken. Het is moeilijk om alles in Nederland in de gaten te houden, het is alsof Nederland en Hongarije zich in verschillende tijdzones begeven. Een goed voorbeeld hiervan is mijn masteraanmelding. Zoals bekend begin ik in februari aan mijn master, maar mijn aanmelding (of eerder gezegd het mislukken hiervan) heeft er bijna toe geleid dat ik in februari studieloos terug naar Nederland zou keren.
Inmiddels is alles enigszins voor elkaar, en begin ik in februari aan de master Internationale Betrekkingen in Historisch Perspectief. Mijn familie zal inmiddels denken: heeft Antonie die master niet ook gedaan? Jazeker: het is niet een gebrek aan creativiteit dat ik mijn broer volg in deze keuze, laten we het scharen onder de zinsnede "great minds think alike" of de wat informelere uitspraak "beter goed gejat dan slecht verzonnen." Nee, ik sta vol achter mijn keuze, Antonie en ik hebben qua interesses een sterk overeenkomende smaak.
Terug naar mijn Peter Pan syndroom. Peter Pan, danwel Cora Verheijen, moet een keer opgroeien, maar probeert dit tegen te houden. Nu ik nog maar 3 weken in Hongarije verblijf kijk ik met gemengde gevoelens uit naar mijn terugkeer: ik wil graag mijn familie en vrienden weer zien, maar mijn terugkeer naar Nederland is ook gekoppeld aan het feit dat ik weer serieus moet gaan studeren en me moet oriënteren op mijn toekomst. Het zorgeloze bestaan dat ik hier heb, laat ik achter in Pécs.
Overigens ben ik niet de enige die te kampen heeft met.........
KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!
