Goulash communisme of "Pappen en nathouden", deel 1.

Wie heeft in de 70-er tot 90-er jaren van de vorige eeuw niet gehoord over het Goulash communisme? Het was onwaarschijnlijk populair en het maakte van Hongarije de meest welvarende Sovjet satelliet-staat. Hongarije stak niet alleen met kop en schouders maar, zo mogelijk met het hele lijf boven de noordelijke en oostelijke buren uit.

Alle buurland bewoners keken jaloers naar wat in Hongarije mogelijk was en vroegen zich af waarom dat bij hen niet kon. Nu zijn de zaken omgedraaid en kunnen de Hongaren met een zeker respect naar hun buren kijken. Een wisseling van "de wacht" die vragen oproept.

Natuurlijk kunnen gestudeerde politicologen en ander wetenschappers veel meer argumenten aanvoeren dan ik dat kan, zowel voor als tegen, maar ik kan mij beroepen op zo'n 30 jaar ervaring, bevestigd door de ervaringen van heel veel Hongaren met wie ik over hun "welvaart toen en nu" heb gepraat. Ik hoop dat een eenvoudige op ervaringen gebaseerde uitleg voor veel mensen duidelijker is dan een technische en wetenschappelijke verhandeling doorspekt met moeilijke woorden.

Voor de jongeren van na die tijd: "goulash communisme" sloeg op het speciale communisme dat de Hongaren hanteerden.

Tijdens de opstand van 1956, geleid door..........

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!

Városszépítő(k)

Heb ik er eindelijk iets gevonden waar ik over kan schrijven en in Nederland niet bestaat. Of bestaat het toch? Ik weet het niet, maar in veel Hongaarse gemeenten bestaan "Városszépítő" verenigingen.

Ik kan er geen woordenboek vertaling voor vinden en daarom is dat onvertaald de titel voor dit artikeltje. De naam Városszépítő(k) is een samengetrokken naam opgebouwd uit város (stad) en szépítő(k) (mooimaker(s).

Wat in Hongarije door de "mooimakers" wordt gedaan, is wat in Nederland gemeentelijke taken zijn zoals plantsoen planning en onderhoud, maar ook het werk dat bij schoonheidscommissies thuis hoort, de diensten die de zorg voor archeologisch erfgoed bewaken en evenzogoed ook de diensten die bij bijzondere gelegenheden zoals Sinterklaas en Kerstmis de stadsversiering verzorgen en begeleiden.

In Hongarije gaat dat, vaak bij gebrek aan financiële middelen, nog niet zo super georganiseerd: in de meeste gemeenten wordt niet verkochte grond (gemeente grond) af en toe gemaaid, al was het alleen maar om verloedering en schadelijke dieren en insecten te voorkomen, of te bestrijden.

De verantwoordelijkheid voor gebouwen ligt bij.........

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!

Een moderne versie van oude koeien uit de sloot halen, of herhaalt de geschiedenis zich? (4, slot)

Zoals beloofd waren we van Szarvas via Kecskemét naar Dunaföldvár gereden, de geplande laatste camping in deze eerste rondreis door Hongarije. We praten nog altijd over 1982 of -83, het voorjaar na de succesvolle Hongaarse week die gehouden werd in het Philips Ontspanningscentrum in Eindhoven. Die Hongaarse week was georganiseerd door het Park- en Egerhotel uit de stad Eger en stond onder leiding van onze vriend András Cseh.

De weg van Kecskemét naar Dunaföldvár is een lange rechte weg met het nummer 52. De weg lijkt saai omdat het overgrote deel van de weg langs een schijnbaar eentonig landschap gaat. Maar vergissen is menselijk, want wie beter weet (en wij wisten dat toen nog niet) realiseert zich dat een belangrijk deel van die weg door een beschermd natuurgebied gaat, de zogenaamde zandpoesta in de 'grote laagvlakte' (het Alföld).

Na het plaatsje Solt kwam de Donau-brug in zicht. Toentertijd een uiterst belangrijke brug want de brug was de enige brug over de Donau tussen Boedapest en het zuid-Hongaarse Baja, een afstand van ongeveer 190 km. Door deze brug was Dunaföldvár strategisch een belangrijke plaats en had een grote militaire Sovjet kazerne, een helikopter basis en voor de militaire transporten zelfs een spoorbaan over de brug.

Wanneer treinen over de brug reden werd al ver voor en over de brug alle 'normale' verkeer met slagbomen tegen gehouden. Omdat het spoor toen nog niet geautomatiseerd was en door de station-seinhuizen werd geregeld, duurde het oponthoud vaak langer dan een half uur voor één enkele trein.

De camping van Dunaföldvár is............

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!

Een moderne versie van oude koeien uit de sloot halen, of herhaalt de geschiedenis zich? (3)

Na onze overweldigende ervaringen in Eger trokken we richting Debrecen. Dwars door het beroemde Hortobágyi Nemzetipark, ofwel de grote poesta, Europa's grootste poesta gebied als nationaal park. Groot en vlak waar het wild zich - door het verkeer - zelden of nooit direct laat zien.

Het wild is er wel, bij de voederplaatsen waar het publiek niet mag komen en bij beschermde beschutte plaatsen die uitsluitend onder de leiding van strikte voorwaarden en een natuurbeschermende gids bezocht mogen worden. Voor wie de Hortobágy poesta en het wezen van de hor-droge poesta wil ervaren is eigenlijk een rondvlucht aan te raden want, van boven af is goed te zien wat Poesta (volgens het woordenboek: niets, leegte) eigenlijk inhoudt.

Een Löss-achtige vlakte met een hoge grondwaterspiegel waar de zon ongenadig op staat te branden. Daar waar grond boven de waterspiegel komt wordt de grond steenhard en door het verdampen van het water blijven hoofdzakelijk de zouten in de lössgrond achter. Daardoor is de begroeiing in de poesta hoofdzakelijk een uitzonderlijk taaie helmgras soort.

Met het wegnummer was Debrecen niet zo moeilijk te vinden: aan het einde van weg nr. 33. Daar ligt Debrecen, en aan de andere kant van de stad in het grote bos (Nagyerdő) lag de Nagyerdei camping.

Inderdaad in een schitterende...........

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!

Vuilnisbakkenras

Vuilnisbakkenras hoeft niet alleen maar op hondjes te slaan van dubieuze herkomst. Vuilnisbakkenras kan zelfs op bepaalde lokale politieke situaties slaan. Een sterk voorbeeld daarvan hebben wij in onze Hongaarse gemeente mogen meebeleven, waarvan akte!

Een Duits vuilverwerkingsbedrijf heeft in onze brede regio zo goed als het 'vuilophaal alleenrecht' en dumpt het vuil op eigen regionale vuilstortplaatsen. De vuilophaler heeft zichzelf in een aantal eigen dochterondernemingen opgedeeld, wat niet alleen maar fiscaal, maar ook juridisch gunstig schijnt uit te pakken.

Iedere dochter maakt contracten met de gemeenten die zij 'bedienen' en in de jaarlijkse contract onderhandelingen bleek onze vorige, helaas erg jong overleden, burgemeester en buitengewoon gevierd jurist, de meest gewiekste, want onze gemeente (de burgemeester) bedong voor haar bevolking ieder jaar opnieuw de goedkoopste vuilophaal rechten.

Zijn opvolgster - eveneens een jurist, maar niet zo gevierd - meende aan het einde van het vorige jaar de praktijken van haar voorganger in haar stijl 'rücksichtslos' te kunnen continueren en toen dat niet lukte, is het contract met een opzegtermijn van 6 maanden, afgelopen januari al opgezegd.

Wie wie heeft opgezegd is..........

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!

Een moderne versie van oude koeien uit de sloot halen, of herhaalt de geschiedenis zich? (2)

Dit is het tweede deel van onze herinneringen en ervaringen na een Hongaarse week in 1981 of 1982 in Eindhoven, opgetekend naar aanleiding van een Hongaarse week op de Hoge Veluwe. Was het vorige deel in belangrijke mate een jubelverhaal, deze keer gaat het hoofdzakelijk over onze eerste rondreis, wat een imposante en interessante tocht was met veel tradities en nog meer sombere toeristen. De verschillen met het moderne Hongarije waren overweldigend.

De enige hoofdweg over de Hongaarse grens richting Boedapest was een saaie weg langs een verwaarloosd landschap en door veel kleine plaatsjes. Weg nr. 10 ging door de stad Győr, waar op het station nog personentreinen klaar stonden die getrokken werden door imposante stoomlocomotieven. Hier werden wij voor het eerst geconfronteerd met nostalgische gevoelens en gingen wij bewust terug in de tijd. De weg verder door was niet veel beter, net zo min als Komarom, waar wij vanwege het mistroostige industriële aanzien maar niet gingen kamperen.

Verder door werd het landschap heuvelachtiger, vriendelijker, zagen wij af en toe de Donau en uiteindelijk kwam de koepel van de Basiliek van Eszetergom boven de horizon. Eindelijk een plaatsje dat wat vriendelijker aan deed. De camping net voorbij het plaatsje was groot en hoofdzakelijk leeg.

De toeristen die er waren bleken Oost Duitsers te zijn, voor ons een groter exotisch fenomeen als andere "oostblok" bewoners, want de Oost Duitsers leken nog armer te zijn dan de anderen. De van oorsprong Oostenrijkse en daardoor goed Duits sprekende campingleidster deed er met "raad en daad" alles aan om ons bij de Oost Duitsers weg te houden.

De Oost Duitse toeristen werd 'aangeraden' om.........

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!

Hongarije » Een moderne versie van oude koeien uit de sloot halen of herhaalt de geschiedenis zich? (1)

Met verbazing las ik in het Hongaarse 'Turizmus Panorama Bulletin' (een dagelijkse email nieuwskrant voor de Hongaarse toeristische branche) van vandaag, 28 augustus, een artikeltje over een geslaagd Hongaars festival op de Hoge Veluwe.

Een Hongaarse week met Hongaarse muziek, met volksdansen, met handwerk, met wijnen en pálinka, honing, kolbász, szalámi en al wat dies meer zij. In het Hongaarse bericht stond zelfs een link naar het web van de Hoge Veluwe.

Zelfs het regionale TV nieuws van TV Gelderland schijnt aandacht aan de Hongaarse week te hebben geschonken. Het evenement doet mij sterk denken aan onze eigen eerste kennismaking met Hongarije, november 1981 of 1982.

Toen werden wij door het Eindhovens dagblad geattendeerd op een Hongaarse week die in het Philips Ontspanningscentrum zou worden georganiseerd. Op een van de betrokken en sombere novemberdagen, op 'n zaterdag, besloten wij om onze verveelde nieuwsgierigheid te bevredigen en zijn wij naar de tentoonstelling met Hongaarse (regionale) producten getrokken.

Wij herinneren het ons nog als de dag van gisteren, want..........

KLIK HIER om het hele artikel te lezen !!!



KLIK HIER om de video te bekijken op YouTube !!!